NETFLIX ― SERIAL ORYGINALNY
AUTOKOMIS
Ej! Zabieraj te swoje śmieci!
SALA GIMNASTYCZNA
- Coś mnie ominęło. - Jak było na tenisie?
Szlag!
- Zrobiłeś sobie wroga. - Wyklepali wam już brykę?
- Jebany lew... - Kto jebany?
Tamtych jeszcze rozumiem,
ale nie wiem, co wy dwaj widzicie w tym naziolstwie.
Bo nie wiesz, co znaczy być dumnym z ojczyzny.
Nie ma z czego być dumnym.
Spierdalaj!
Odwal się.
Naziolskie dupki.
Uważaj lepiej!
Pytałaś się kiedyś, kim jesteś?
Jak często?
I co dolega twojej matce?
Czy łazi w kaftanie...
Odwal się! Co ja ci zrobiłam?
Mój nos.
- Pojebie! - Co się dzieje?
Krwawię!
- Co się stało, Kim? - Zazie się na mnie rzuciła!
Nieprawda!
- Kim zaczęła. - Oni kłamią.
Ty powiedz, Leo. Co się stało?
Widziałam tylko, jak Kim pchnęła Zazie.
Łżesz!
Spokojnie. Widział to jeszcze ktoś?
- Wariatka wyrwała mi kolczyk! - Uspokój się.
Zabiorę cię do pielęgniarki.
Ponieważ nie wiem, kto mówi prawdę, a kto nie,
macie dwie godziny kozy.
Woźny znajdzie wam pracę.
Jesteście już w klasie maturalnej. Przemoc niczego nie rozwiązuje.
Chodź, Kim.
Obyś nie miała kłopotów.
Nawet jeśli, było warto.
Nie ma to jak koza w piątek.
Wielkie dzięki.
Nie musiałaś mnie kryć.
Wiem.
To w czym rzecz?
Ruszyło cię sumienie?
Też kiedyś dokuczałaś Zazie.
Kiedy?
„Wariatka”, „wiedźma”.
„Mutantka”.
I wiele gorszych przezwisk.
Wieki temu. Jeszcze w podstawówce.
Masz rację.
Przepraszam.
Ciesz się, że nie nosisz kolczyków w japie.
Co z weekendem?
Nic. Będę rysować.
A ty?
Ja mam turniej tenisa.
- Oj. - Nadęta jestem, wiem.
Wysportowana.
Czekajcie, ludzie. Można by...
Kojarzycie Pustostan?
Co?
Tę opuszczoną fabrykę.
W weekend można by tam przyczilować.
Ja jestem za.
Miłego.
Dzięki.
To nara!
Kurde!
Za późno ruszasz.
Co się z tobą dzieje?
Nie byłam dziś w nastroju.
Nie pytam o dziś.
Tak jest od paru tygodni.
W szkole, na treningu, na imprezach.
Jesteś nieobecna jak jakieś zombie.
Tęsknię za przyjaciółką.
Jestem tutaj.
- O czym gadacie? - O niczym.
Babskie sprawy.
-To na razie! - Pa, Sophie.
- Nie spóźnij się jutro. - Tak.
Hej.
Wybacz, że tak cię cisnę.
Myślałem, że zależy ci na wygranej.
Chcesz do mnie wpaść?
Ledwo żyję. Wybacz.
- Przeprosiłem przecież. - Nie jestem zła, tylko zmęczona.
- To jak jest na zewnątrz? - Lepiej niż tutaj.
Mów, jak jej na imię.
Komu?
Mnie nie oszukasz.
Nakarm moje fantazje.
Oj!
Sorki.
Słuchaj.
W tym liceum jest kupa dzianych gnojków.
Mógłbym sporo opchnąć.
Chcesz zarobić?
A kto nie chce?
No?
Zastanowię się.
Ładna jest?
No ba!
Wiedziałem.
Dajesz!
Dziadku.
Zadowolona?
Mamo?
To moje rzeczy.
Mogę z nimi robić, co chcę!
Są prawie nowe.
Chciałam je oddać.
To dobrze, że zaczynasz się angażować...
Dlaczego nie uszanujesz choć jednej mojej decyzji?
Bo ja za to zapłaciłam.
Pamiętasz, ile nas męczyłaś o tę kurtkę?
Nie masz prawa jej wyrzucać,
bo z dnia na dzień obudziło się w tobie sumienie.
Lepiej późno niż wcale.
Zjedz śniadanie.
Spóźnisz się.
Co nie odbierałaś?
Dzwoniłem cały wieczór.
Nie słyszałam. Miałam wyciszoną komórkę.
Jak zwykle.
Imprezka?
- Sophie! - Nie.
To przesłuchanie, Björn?
Powiedz prawdę.
- Wcześnie się położyłam. - Akurat!
Ale tak było.
Wstydzisz się przyznać i tyle.
Niby do czego?
Weź nie chrzań!
Nie żryjcie się przy mnie.
Gdyby było ci dobrze, to byś mnie nie unikała!
Wybacz.
SOPHIE: „SERIO, GDZIE BYŁAŚ?”
LEA: „W DOMU”
Teraz milczycie?
SOPHIE: „SAMA?”
Dobra.
Po co w ogóle idziesz na ten turniej?
Przecież w dupie masz tenisa, mnie i całą resztę!
Co się z tobą dzieje, Lea? Co ci nie pasuje?
Lea...
Lea!
Pogięło cię?
- Wypuśćcie mnie. - Co?
- Chcę wysiąść! - Nie na polnej drodze.
Serio, przestań.
Co jest grane?
- Nie wydurniaj się! - Lea!
Chociaż coś powiedz!
Sophie, wracaj do wozu.
Lea!
A ty skąd?
Cześć.
Nie miałaś jakiegoś ważnego meczu?
Rozmyśliłam się.
Co na to twój chłopak? Nie jest też twoim trenerem?
- Można ot tak wejść? - Tak.
- Gdzie wejście? - Tam.
Zimno jak chuj.
Nie marudź.
- Fajnie tu. - Ja nigdy nie byłam.
Nie mogę...
Całkiem jak w domu.
Albo lepiej.
- Skąd to wszystko wzięli? - Większość była na miejscu.
- Czad. - Ano.
- Często tu bywasz? - Kiedy mogę.
Co tam? Szukacie kogoś?
Luz, są ze mną.
A ty kto?
Rahim.
Nie znam.
Znasz mnie, Paulo.
Nawet tu DJ-owałem.
Nie kojarzę, gościu.
Byłem tu już jakieś pięć, sześć razy.
Znaczy,
na pewno dwa lub trzy.
Luz, panie DJ, wszystko spoko. Bawcie się dobrze.
Zawsze mnie tak wkręca.
Chodźcie, zobaczycie najlepsze.
Na co czekamy?
- Nie podskakuj tak. - Obczajcie, jak to się robi.
Teraz wy! Wasza kolej!
Chcesz razem?
Dobra.
Raz...
Dwa...
Trzy!
Ale odlot, nie?
Jak się boisz, też skoczmy razem.
Już się niczego nie boję.
Zapamiętaj.
Zapamiętam.
Tak!
Właź.
Dobry wieczór.
W tygodniu o 21, w weekendy – o 22.30.
- To się nie powtórzy. - Oby.
Bo stracisz przywileje.
Dmuchaj.
Dzięki.
Teraz ciuchy.
Dupa, nie resocjalizacja.
Umiem poznać beznadziejny przypadek. Urodziłeś się, by siedzieć w ciupie.
Wcześnie rano w poniedziałek.
Dam ci na start 300 gramów.
Potem zobaczymy.
Dzięki, stary.
Pobudka!
Pora wstawać!
Miłego.
- Ucałuj ją ode mnie! - I ode mnie!
Pozdrów laski!
- Ja od Benny'ego. - Aha.
Hej!
Wszystko gra?
Akumulator padł.
Pomogę ci. Zgoda?
Po co to robisz?
Po co ci pomagam?
Hagenowi, Rahimowi, Zazie...
Gdyby nie ty, nie odezwaliby się do siebie słowem.
Ani do ciebie?
Raczej nie.
Jestem nowy, szukam paczki. Nie wolno?
Skąd.
To, co mówiłeś wtedy w papierni...
Że naiwność to jedyna broń przeciwko palantom...
Szczerze w to wierzysz?
A po co bym tak mówił?
Nic nie wskóramy, tłukąc szyby.
Zależy czyje.
Mów, co cię złości.
Co ci nie pasuje?
Ta burgerownia.
A dlaczego?
Wszyscy wiedzą, że podają szajs, ale i tak go jedzą.
To mam pomysł.
Co robisz?
Widzimy się w środku.
Uwaga, drodzy klienci!
Przepraszam państwa serdecznie w imieniu całej sieci.
Właśnie rozmawiałem z centralą.
Niech pan nie je.
Mięso, które państwo spożyli, jest skażone owsikami.
Co?
Radzę czym prędzej udać się do lekarza, dobrze?
Niech pan nie je!
W ramach rekompensaty
oferujemy państwu talon na podwójnego burgera z bekonem deluxe.
Dziękuję i życzę miłego dnia.
DUMNI Z NIEMIEC NASZ KRAJ, NASZE WARTOŚCI!
Na drugi raz wrzucę filmik z tobą do sieci,
byś natchnął kolejnych 20 000 ludzi.
Nie byłoby prościej?
Byłoby.
Amen!
Dawaj!
Dajesz, typie!
Skąd masz te blizny?
Pamiątka z Hamburga.
Tamten pewnie skończył gorzej.
Autonomista?
- Przez chwilę nim byłem. - Czad.
Podpalałeś fury i mieszkałeś w squacie?
Ano.
Masz 17 lat. Co na to rodzice?
Było, minęło.
Cały ty.
Wiesz o nas prawie wszystko, a my o tobie nic.
Niechętnie to mówię, ale ona ma rację.
Co was ciekawi?
Dlaczego zwiałeś z Hamburga?
Szukałem czegoś nowego.
Tu, w Meppersfeld?
Fajna kryjówka, szczury.
Chcemy tego panczura, brudasa i grubego.
Reszta niech spierdala.
- Rozdzielmy się. - Nie chcę.
Od tamtego całusa myślę o tobie dzień i noc.
Tak?
Twoje serce krzyczy.
Lejemy się czy jak?
Puszczaj!
No chodź!
Chodź tu!
Kurwa!
Chodź tu!
Zostaw go!
- Nie warto! - Puszczaj mnie!
Chodź tu, chuju!
Kurna!
- Chodź tu! - Żyjesz?
Już po tobie!
Nie.
Nie!
Tristan!
Puść go już!
Nie jest tego wart.
Każ im spierdalać, co?
Co?
Jazda!
Powiedz im, że mają zjeżdżać!
Idziemy, ekipa.
Won! To nasza fabryka!
Wygraliśmy!
Ej!
Paula!
- Won, kutasy! - Tak jest!
Pogoniliśmy nazioli.
Ludzie?
Róbmy to częściej.
Owszem.
Dzień, kurna, w dzień.
Tak!
Zranili cię?
Drzazga mi się wbiła.
Pokaż.
Może zaboleć.
Nie zamykaj.
Rozpraszasz mnie.
Nic nie robię.
Przykro mi, że coś ci się stało.
Nie gadaj głupot.
Czuję się odjazdowo!
Chcesz piwko?
Tak.
Nie, dzięki.
Ten twój trener...
Szalałam za nim, gdy zaczęliśmy chodzić parę miesięcy temu.
A teraz?
Obawiam się, że jedno z nas mocno się zmieniło.
A on? Jaki jest?
- Björn? - Tak.
Ma własne mieszkanie.
Jeździ dużą furą.
I studiuje...
prawo.
Ty to masz gust.
Co nie?
Nigdy nie obstaje przy swoim.
Nie przyprawia ludzi o mdłości.
Ani ich nie bije.
Czy w związku z tym wypada na plus, czy na minus?
Chcesz wstrząsnąć poglądami Lassego?
Czy tylko popisać się przed panienką?
A udało się?
Siemano!
Pierwszy raz od lat nie boję się tych chujków.
Zarąbiste uczucie.
Co nie?
- Za wolność. - Za wolność.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Ja muszę spadać.
- Tak wcześnie? - Możemy cię odprowadzić.
Nie ma potrzeby.
Pokaż, gdzie mieszkasz.
- Mnie też. - Nie chcę zostać sama.
- Dobra. - Nie spławisz nas.
Dobra, to chodźcie. Tylko prędko, bo nie zdążę.
- Patrz przed siebie. - Patrzę.
NFD – DUMNI Z NASZYCH NIEMIEC
Kurna, wszędzie pełno tych nazioli.
Dziś ich pogoniliśmy.
Ten dzień przejdzie do historii!
Tak.
Nie sądzicie?
- Co? - Pewnie.
Że przejdzie do historii.
Na bank.
O tak!
Gazu!
Nie gadaj, że...
Serio?
Kurna.
Zrozumiem...
jeśli odwrócicie się od skazańca.
Dlaczego cię wypuścili?
Dali mi codzienne przepustki...
w zamian za maturę.
Za co wpadłeś?
Za jazdę na gapę.
Akurat!
Cóż.
Nie wiem, jak reszta,
ale...
ty masz najlepszą chatę.
To do jutra.
Na serio muszę iść.
Patrzcie państwo.
Co teraz?
Gasimy!
FABRYKA BRONI HACKE & ABT
Gdzie się było?
Tu i tam.
A skąd wracasz?
Z dworu.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Aha...
HAGEN: FAJNIE BYŁO. CZY...?
HAGEN: FAJNIE BYŁO. CZY CHCEMY...?
Śniłaś mi się.
W ogrodzie.
Zawsze przypominałeś mi lisa.
Pięknego i chytrego.
Dzikiego.
Broch, pobudka!
TWORZYMY FALĘ
Proszę cię!
- Siema. - To wy?
Nie wiem kto, ale podoba mi się.
- Gdzie Zazie? - Bo ja wiem?
Tutaj!
Kurwa!
Super!
Byłaś na fashion week?
Można?
Zajebiście!
Wyluzujcie.
To wy?
Może.
A może nie.
To Fala.
Podoba ci się?
Trochę.
- No pewnie. - Dobra, to co dalej?
Ja mam pomysł. Może być dość wesoło.
Macie czas w sobotę?
- Pewnie. - Ja idę na tenisa.
Zrobię fotę.
- Może potrzymam? - Dzięki.
Dobra.
Teraz selfie.
Chodźcie, bo się spóźnię.
- Macie worki na śmieci? - A po co?
- Przynieście kilka. - Powiedz, co knujesz.
Przyjdźcie w południe do Pustostanu.
Precz z plastikiem! Dość plastiku!
Dosyć śmieci!
Panie i panowie,
przed wami plastikowe odpady, które każdy z was
produkuje dzień w dzień!
Zastanówcie się!
Tak!
- Nie kupujcie plastiku! - Dość plastiku!
On nas zabija!
- Precz z plastikowym szajsem! - Dość plastiku!
#PLASTIKOWYTANIEC – KOMPILACJA
Obczajcie to!
- Daliśmy czadu, ale że aż tak? - Nieźle.
- Ekstra. - Obczajcie ten strój.
- Ten cię trochę przypomina. - Mnie?
Obłęd!
Przepraszam.
- Znowu po czasie? - Chwilka.
- Sorki. - Wszystko gra?
Właź.
Wybacz.
Tak, mamy nowego.
Jeśli to...
Byłbym wdzięczny, gdybyś zrobił to teraz.
Jestem uwiązany.
Tak?
Bez urazy, ale co poradzę, że kolega się rozchorował?
Muszę tu siedzieć.
Tak, na razie!
Dobranoc.
Słodkich snów.
- Dobry wieczór. Właź. - Dobry.
Gasimy!
HACKE & ABT
PRODUCENT SPORTOWEJ I MYŚLIWSKIEJ BRONI KRÓTKIEJ
KARABINY MYŚLIWSKIE, PISTOLETY
SYLVIA THEWELEIT
ABSOLWENTKA WYDZIAŁU PRAWA
Plan aktualny. O 12.00 przy kamperze.
Dobra, parkuję naprzeciwko.
To będzie pogięta akcja.
Boisz się, cykorze?
Za nic!
Co może się stać, jeśli wpadniemy?
Nie wiem, ale chyba nic strasznego.
Jeżeli to trafi do sieci, może zrobić furorę.
Gdzie jest Tristan?
Siema!
Bałem się, że spasujesz.
Wciąż możecie zawrócić do domów.
Po co?
Wkuwać matmę do kartkówki?
Albo tłuc w Fortnite'a?
- Może to przemyślmy. - Myślenie szkodzi.
Ładujmy się tam.
Na bank jesteście gotowi?
Od początku powtarzasz,
że trzeba robić to, w co się wierzy.
Myślałem, że nie słuchałaś.
Do dzieła!
Viva la revolución.
Tak!
Napisy: Piotr Kacprzak